En zo was het alweer anderhalve maand geleden dat ik het weblog voor het laatst van tekst en beeld voorzien had. We hebben nu een backlog van ongeveer vier stukjes, waarvan ik nu maar het meest antieke als eerste online kieper. Het ging dan ook om niets minder dan het bezoek van mijn moeder rond de jaarwisseling.
Hoewel haar uitje vooral ontspannend moest zijn, begon haar reis bepaald niet zo. In plaats van de normale route via Oslo, moest mijn moeder via Kopenhagen naar Trondheim, om na een tussenlanding in Bodø te kunnen landen. Mijn moeder, toch al geen held als het op vliegreizen aankomt, had al een flinke vertraging toen ze in Kopenhagen aankwam, maar na de overstap op het sigaartje dat haar naar Trondheim moest brengen bleek dat dat apparaat op dat moment weinig luchtwaardig was. Er kon gelukkig een ander vliegtuig geregeld worden dat uiteindelijk nog in Trondheim aankwam, nog net op tijd om haar op het stopvliegtuig naar het noorden te krijgen. En zoals oud-klasgenootje Geske, die vroeger het dichtst bij school woonde, maar altijd te laat kwam, kwamen Eelke en ik te laat aan bij het vliegveld. Ik was even vergeten dat de bagageafhandeling op ons vliegveld wel erg kort kan duren en dat onze auto eerst nog ontdaan moest worden van zijn witte winterjas.
Voordeel: in de vijf minuten dat mijn moeder op ons stond te wachten, is ze in ieder geval een beetje tot rust gekomen. Nu had ik mijn moeder noorderlicht beloofd. En dat kwam ook: tijdens de rit naar ons huis kon ze vanuit de auto het groene schijnsel zien. Toen we uitstapten was het weer verdwenen en dat bleef zo gedurende de dagen die mijn moeder hier was.
Het waren mooie dagen. De kaas- en drankvoorraad werd aangevuld en we hadden goede redenen om dingen te doen die we niet enorm vaak doen. Zo zijn we op zaterdag tussen de rustige bedrijven door koffie gaan drinken in het nieuwe winkelcentrum en hebben we mijn moeder in één avond tijd de ins en outs van Kolonisten van Catan (inclusief uitbreiding) geleerd. Denkende aan mijn eerste Catan-ervaring, vond ik het bewonderenswaardig dat ze het meer dan één potje uithield. Sterker nog, elke dag werden we bijna aan tafel gesleurd om het spel te spelen.
Op zaterdag de dertigste zijn we ook naar buiten gegaan om te sleeën. De buren waren zo vriendelijk een extra sleetje mee te geven, zodat zowel Eelke als mijn moeder van de helling konden razen. Ik was door de kersttocht naar Ringvassbu geblesseerd geraakt aan mijn knie, dus ik ging mee om foto's te maken. Om te kunnen sleeën, moesten we naar de lysløype, waar een aantal flinke hellingen te vinden is. Keer op keer vlogen de dames naar beneden over de hobbelige stukken sneeuw. Na een tussenstop even naar het uitzichtpunt bij Hamna en weer door met sleeën.
Dan was het ineens oudjaar. Het was fris en helder, dus we wilden even de stad in voor een paar stadsfoto's met het blauwe mørketidslicht en een warme choco met taart bij het legendarische Aunegården.
Weer thuis hebben we eerst oliebollen gebakken. Natuurlijk kregen de buren er ook een paar van (vorig jaar heeft het buurjongetje zich flink vol gegeten met onze oljeboller). Hierna begonnen de voorbereidingen voor het avondeten. Vooraf vis- en schaaldierworstjes met tomatencoulis, als hoofdgerecht een enorm stuk heilbot uit de oven met kreeftsaus en als nagerecht Eton mess (met dank aan Hanneke).
Het leek wel alsof mijn moeder blij was dat het diner erop zat, want ze stelde meteen voor om weer Catan te spelen. Middernacht vierden we op het balkon met bubbels, ons eigen schamele vuurwerk en het uitzicht op Fløya, waar traditioneel het jaartal te zien is. Dit jaar was het trouwens een flinke klus om de vuurtjes aan te krijgen; omdat de kabelbaan stuk is, moest er rond de 400 liter diesel de 415 meter omhoog gesjouwd worden.
De eerste dag van het nieuwe jaar hebben we een beetje uitgebuikt en zijn we foto's gaan maken bij het strand. Niet te lang, want het was verschrikkelijk koud.
