Voordat ik naar Noorwegen vertrok, moest ik me mentaal voorbereiden op het verliezen van wat gewoontes. Enkelen van jullie zullen het nog wel herkennen: de ristorante pizza (ook wel bekend als pizza pollo), Goedemorgen drinkontbijt (God morgen drikkefrukost bestaat hier niet), de salades bij de lunch, gehakt voor de echte bolognesesaus en natuurlijk de heerlijke kasteelbiertjes. Dit alles verwachtte ik niet voort te kunnen zetten in Noorwegen, omdat prijzen hier compleet zijn en omdat het op 71 graden noord ligt, waardoor alle producten ingescheept/gevlogen moeten worden. Echter, dit bleek niet volledig waar te zijn. Sommige dingen kloppen: zo is alcohol hier erg duur. Een biertje van 33 cl uit de supermarkt kost al gauw een euro of twee. Dat je jezelf hier af en toe mee verwent is nog te doen, maar om nu bijvoorbeeld een simpele fles wijn van 20 euro door je eten te gaan gooien, gaat ons toch echt te ver! (De Noren denken hier anders over, dus ik ben benieuwd hoe snel we ons aanpassen.)
Ook de salades als lunch is een beetje teveel van het goede, want de verse groenten zijn erg duur. Daarentegen vind je bijna alle groenten ook goedkoper in de vriezer. Dit blijkt een patroon te zijn, want ook alle vlees- en vissoorten zijn te vinden in grote kilozakken in dezelfde vriezer. Erg handig, want de prijzen dalen hiermee ook gigantisch. Hierbij moet je overigens niet denken aan reststukken vlees samengeperst tot een zogenoemde biefstuk, zoals je ze in sommige winkels in Nederland in de vriezer vindt, maar gewoon aan oorspronkelijke stukken vlees. Zo kwam de zeer malse rendierfilet die we met kerst aten ook uit de vriezer.
Fascinerend genoeg zijn de prijzen van vis en vlees hier volledig omgekeerd aan Nederlandse gewoontes. Noorse garnalen kun je hier zien als het gehakt van de Hollanders: goedkoper kun je het niet krijgen. Dus in plaats van dat we gehakt in onze pastasauzen gooien, doen we het hier, heel vervelend, met verse Noorse garnalen. En dan hebben we het nog niet over de “goedkope” (hoewel vaak alleen relatief goedkoper) moten zalm en kabeljauw. Maar met een goede vriezer kunnen we onszelf ook regelmatig trakteren op een lekker koteletje uit de kilozak.
Heel gelukkig werd ik toen ik in een ander deel van de vriesvakken iets moois zag liggen: Ristorante pizza’s! En jawel, zelfs de pizza pollo! Dus ik kon niet anders dan jullie dit even melden, aangezien ik dan weer een glimlach op de gezichten van wat ex-collega’s tover.
Ook kennen velen van jullie mijn dwangmatige voorliefde voor bepaalde soorten water, zowel bron- als kraanwaters. Spa blauw was en bleef altijd mijn grote voorkeur hebben, en het kraanwater uit Bergen op Zoom is de lekkerste van heel Nederland. Maar, daar komt nu verandering in. Als er één soort water is dat alle waters, zowel bron- als kraanwater, overtreft, dan is het wel het kraanwater uit Tromsø. Ik kan jullie alleen maar aanraden het te komen proberen, zo helder en fris smaakt het! Dit maakt het dan ook minder erg dat de Noren hier niet zoveel keus aan frisdranken hebben. Naast prik (wat ik niet zo lekker vind), hebben ze hier alleen appelsap en sinaasappelsap. Maar niet getreurd, want het water is zo lekker!
Dit waren wat voorbeelden van de verschillen tussen Tromsø en Nederland. Waarschijnlijk zijn er nog veel meer te ontdekken.
