Als we alle verhalen mogen geloven, ligt/lag er in Nederland een aardige hoeveelheid sneeuw. Dit maakte ons natuurlijk wel een beetje jaloers, want ondanks dat er bij ons altijd wel sneeuw aanwezig is, was dit oude ingezakte ijzige sneeuw en niet een mooie verse witte laag. Gelukkig hoefden we niet lang te wachten tot ook wij verheugd werden met de witte, ronddwarrelende wattenpluisjes. Dit had echter ook één groot nadeel: ons prachtige uitzicht vanuit het keukenraam veranderde spontaan in een groot grijs vlak. Maar toen ons uitzicht de volgende morgen weer terugkwam, bleek er wel zeker 40 cm in één avond gevallen te zijn! Een kennismakend gesprek met de buurman leerde ons dat dit nog niets is vergeleken met de ‘echte’ sneeuw die normaal gesproken in januari t/m maart valt. Hij raadde ons aan om vooral ons laantje goed sneeuwvrij te houden, want anders is het op den duur geen doen meer.
Zo gezegd, zo gedaan...Na 1,5 uur ploeteren met de geleende sneeuwschuiver was ook ons tuintje en balkon sneeuwvrij. Dit duurde echter maar een halve dag, want al snel was er weer 5-10 cm sneeuw bijgevallen. Hetzelfde gold voor de dag erna en waarschijnlijk ook voor de dagen die nog volgen...
Het fascinerende aan de sneeuwtijd is eigenlijk vooral dat dagelijks, dus ook met de kerst, de grote sneeuwschuiver door onze straat komt. Het lijkt erop dat de straten erop gebouwd zijn, want hij past er met zijn enorme armen
op de millimeter nauwkeurig doorheen. De sneeuw die de machine voor zich uit schuift, wordt aan beide kanten van de straat op daarvoor vrijgemaakte plekken bijeen geschoven. Sneeuw in Tromsø zal het leven dus nooit zo stil kunnen leggen als in Nederland. Het enige probleem wat de inwoners kunnen hebben (soms ook dagen achtereen heb ik me laten vertellen) is dat ze zich ’s ochtends moeten uitgraven om naar hun werk te gaan. Zodra ze bevrijd zijn, is er niets meer wat hen die dag tegenhoudt, want zoals al gezegd: de sneeuwschuivers hebben de straten al schoongeveegd.
