Alcohol met ijs

Vrijdag zijn we naar het politiebureau gegaan voor de immigratiedienst. Eigenlijk vooral om te horen dat we eerst iets op internet moesten invullen en dat we onze uittreksels geboorteregister en afdruk uitschrijving gemeente niet nodig hadden. Bij het zoeken naar volksregister/vvv/politiebureau ontdekten we dat men in Tromsø niet erg bezig is met straatnamen en nummers. Je mag dan wel een plattegrondje bij je hebben, je weet nooit helemaal of je goed zit. 

 

Tromsø, where the streets have no names. Het beeld werd gisterenavond bevestigd toen we op zoek waren naar Ishavsveien 1A, waar de baas van Eelke woont. We waren door hem en zijn vrouw Claudia uitgenodigd voor het eten, samen met Xi ("her name is too difficult, we call her Jessy") de AIO. Een beetje op zoek gaan naar de straat waar je moet zijn is niet echt een probleem, tenzij je op een plek in de wereld bent waar eigenlijk geen mensen horen te wonen: ijs (soms onder sneeuw) op straten die makkelijk een rode piste zouden kunnen zijn. 

 

We wisten zeker dat we bij het goede huis aanbeland waren toen we een man met een lange overjas net buiten de huisdeur zagen roken. Anders houdt van "fresh air". Binnen kregen we vrijwel meteen een glas bubbels, waarna gedurende de avond nog sherry, wijn, sherry en plaatselijke likeur volgden. Xi bleek het enzym aceetaldehydedehydrogenase te missen, dus zij dronk niet. Meer voor ons. De krankzinnig hoge alcoholprijzen waren voor Claudia en Anders geen reden iets minder te schenken. Ik schat dat Eelke en ik samen voor een euro of 150 hebben gedronken. Aan het eind van de avond (1 uur 's nachts, maar wie ziet het verschil...) liepen we naar huis.