Afgelopen week was het weer Paasvakantie. In Noorwegen is dit misschien wel de grootste gebeurtenis van het jaar. Alle winkels en restaurants sluiten vijf dagen lang hun deuren en alle Noren trekken uit de stad naar hun hutten in het binnenland. Opeens verandert Tromsø in een uitgestorven spookstad in hartje winter.
Bijna ieder jaar ligt er in april nog volop sneeuw in de bergen. Het is daarom niet verwonderlijk dat de Noren al weken van tevoren praten over de prachtige ski- en langlauftochten die op het programma staan voor Pasen. En natuurlijk keken wij hier ook heel erg naar uit, maar het kan niet altijd feest zijn.
"Helaas" begon onze vakantie woensdag met flinke sneeuwbuien die van geen ophouden wisten. Voordat we het in de gaten hadden lag er opeens een meter sneeuw op ons dak. In plaats van skiën moesten we nu dagelijks ons tuintje sneeuwvrij maken en ons vermaken met een boek op de bank. (Ook niet vervelend, overigens...) Maar toen vrijdagmiddag de zon eindelijk weer even tussen de wolken door kwam piepen, besloten Roy en ik snel onze langlaufski's uit de schuur te halen voor een rondje over de 'lysløype' op Kvaløya. Hiervoor moesten we uiteraard eerst onze nieuwe auto uitgraven...
Gelukkig werd het weer steeds beter, maar door de grote hoeveelheid gevallen sneeuw was het lawinegevaar wel extreem hoog. De meeste bergen die we graag nog eens willen doen, waren te riskant dit weekend. Maar stilzitten is niets voor ons en dus namen we op zondag genoegen met Rødtinden, de berg die we vorig jaar als eerste trotseerde.
Toen op maandag het zonnetje nog steeds aan de hemel stond, besloten we met de auto naar Sommarøy te gaan. Hier zijn we al 3 keer eerder geweest, maar tot nu toe altijd in de zomer. We waren nu dus wel benieuwd hoe dit paradijsje in noordelijk Noorwegen er in de winter uit zou zien. Zeker nadat we eerder deze week van Maaike de tip kregen om ook het bergje (200 m) op het eiland te beklimmen voor een prachtig uitzicht over open zee. Hiervoor moesten we uiteraard omhoog klimmen door de diepe sneeuw, maar gelukkig kregen we hierbij hulp van een gespannen touw naar de top. Het was een prachtig uitzicht!
En daarmee is onze vrije Paasweek toch nog een succes geworden. Nu weer terug aan de slag!
