Nooit meer slapen: Topptur til Rødtinden

Onze sporen, nog onder de boomgrens

We wisten zeker dat we bovenop Rødtinden aangekomen waren, toen we tussen stenen aan de rotsige rand, die uitkeek op de lange sporen die we tijdens de tocht naar boven hadden achtergelaten, sinaasappelschillen zagen liggen. Noren hebben specifieke gewoonten: als het weer het ook maar enigszins toestaat, wordt er een berg beklommen. Onderweg wordt minstens één keer gepauzeerd met koffie en kvikklunsj (een soort kitkat) en als eenmaal de top bereikt is, worden de handschoenen uitgetrokken om in de winderige vrieskou sappige sinaasappels te schillen. Hoewel ik geen specifieke kennis op dat gebied heb, kan ik me zo voorstellen dat de gemiddelde Noorse handschoen ruikt naar zweterige, Israëlische sinaasappelplukkers.

Volledig blootgesteld aan wat later windkracht 7-8 bleek te zijn en gezandstraald door de opstuivende sneeuwkorrels bereidden we ons snel voor op de tocht naar beneden (stijgvellen af, schoenen en bindingen in afdaalstand) en keken we eens goed naar het prachtige winterlandschap om ons heen. Het was een klein moment om te herinneren hoe we hier terecht waren gekomen (voor de ongeduldigerds: scroll naar beneden voor de foto's).

Haute Route
Slechts een korte tijd voordat voor ons de mogelijkheid ontstond naar het Parijs van het Noorden te verkassen, hadden we verzonnen dat het een goed idee zou zijn om binnen een jaar of tien de Haute Route op ski's te doen. Het plannen van een skivakantie "ergens in de komende jaren" klinkt niet erg ambitieus, maar het is dan ook niet zomaar een skivakantie. Want in tegenstelling tot de zeer vermakelijke weken uit die "wintersport" genoemd worden, is toerskiën in het algemeen en de Haute Route in het bijzonder wel vermoeiend.

Om een afdaling te kunnen maken, zul je met je ski's omhoog moeten lopen (het motto is earn your turns). Als je een toertocht (met overnachtingen in hutten) wil maken, moet dat zelfs vrij vaak. En als je van Chamonix naar Zermatt wil skiën, gaat het ook om stevige beklimmingen. Vandaar dat de afstand van ongeveer 200 kilometer een dag of zeven duurt. Vereisten voor zo'n trip zijn een goede conditie, lawinekennis, ervaring met alle typen sneeuw, bekendheid met het materiaal en vooral veel toerski-ervaring.

Omdat de hele voorgaande zin op ons niet van toepassing is (ok, Eelke heeft wél een goede conditie), zouden we dus een zeker aantal malen af moeten reizen naar één van de Alpenlanden om in een groepje en begeleid door een gids (die wel weet waar 'ie mee bezig is) krankzinnig dure tochten te kunnen maken.

Het besef dat vanuit Tromsø goede bergen even makkelijk te vinden zijn als blaartrekkende televisieprogramma´s in Nederland, is zo waarschijnlijk van doorslaggevend belang geweest voor ons vertrek.

Onlangs hebben we de eerste spullen aangeschaft: ski's (langer, breder en met early-rise), schoenen (flexibeler, zodat er ook mee te lopen is) telescoopstokken, stijgvellen en bindingen (Dynafit). Zodra we pittigere bergen gaan doen komt daar nog een lawineset bij (schep, sonde, transceiver).

Enthousiast zijn we de dag erna naar het vasteland gegaan (10 min. rijden) om de ski's op de pistes (wel drie!) te proberen. Uiteindelijk hebben we nauwelijks de pistes van dichtbij gezien, want we wilden natuurlijk weten hoe het met deze ski's in de diepe sneeuw gaat (als waterski's bijna).

Rødtinden
Het weer is de afgelopen weken niet best geweest. Veel regen, afgewisseld met sneeuw en vorst, waardoor de wegen zijn veranderd in spiegels (hoera voor spijkerbanden) en het zicht niet altijd even best is. Ook afgelopen zaterdag was het grauw en er stond een stevige bries. Toch zijn we naar Storelva gereden (een plaatsje aan de westelijke overkant, op Kvaløya), we hebben de auto geparkeerd bij de en we zijn naar de top van Rødtinden (hier bekend als een oefenberg) gegaan. We deden er een uur en een kwartier over om de 480 meter hoge top te bereiken. Naar beneden ging een stuk sneller (binnen een kwartier), maar eenmaal bij de boomgrens aangekomen was het wel zorgvuldig zigzaggen tussen de berken door. Dit alles zag er ongeveer zo uit (klik voor groter):