Deze laatste top, Ullstinden, is met een hoogte van 1078 meter één van de vijf bergen die in het Ti på Topp-boekje in de zware categorie vallen. In de winter hadden we de berg met ski's bezocht en we merkten toen al dat de tocht op zichzelf hier en daar aan het vervelende grensde. Het eerste stuk is vlak, het tweede stuk gaat tussen wat berkjes door en boven de boomgrens gaat de route recht omhoog naar een vlak stuk waar de laatste 400 hoogtemeters naar de top begonnen moeten worden. Het vervelende aan het stuk dat vlak boven de boomgrens begint, is dat er geen einde aan lijkt te komen, elke keer moet je een stuk verder dan je onderweg dacht. Het laatste stuk naar boven ligt zo in de wind, dat in de winter de sneeuw tot sastrugi gevormd wordt, waarop zowel naar boven als naar beneden geen grip te krijgen is.
Nu lag er weliswaar geen sneeuw, maar de stevige wind, met een temperatuur van dicht bij het vriespunt, ranselde onze vingers. Daarbij lukte het ook niet helemaal om op gang te komen, waardoor er simpelweg niets leuks aan de tocht was. De enige reden om bij Ullstinden naar boven te gaan is het uitzicht op de top. Van Ringvassøya en Reinøya in het noorden en noordwesten tot de 1200-plus-piramidebergen van Lyngen in het oosten en zuidoosten.
Helaas moesten we na een kop thee en een reeks foto's het hele eind weer naar beneden lopen (dat hadden we in de winter echt beter geregeld). Nu is het zo dat ik legendarisch slappe knieën en evenzo wankele ruggengraat heb. Zo legendarisch dat ik al een paar keer door het CDA ben benaderd om het team in de Tweede Kamer te komen versterken, maar dat is een ander verhaal. Op de afdaling van Durmålsinden had ik al last van mijn rechterknie, dat werd nu nog een graadje erger, zodat ik de stok van Eelke moest lenen om beneden te komen.
Ons eerste Ti på Topp-seizoen is hiermee ten einde gekomen. Wat ging het goed voor mensen die een plat land gewend zijn: Eelke heeft twaalf bergen gedaan, ik tien. En terwijl ik de komende weken mijn knie rust moet geven, is Eelke aan het trainen voor de halve marathon in januari. Op naar een actief winterseizoen!
Alle foto's zijn hier te zien
