Rond kwart voor tien reden we naar Telegrafbukta, gewapend met een thermosfles thee, een plaid en camera met statief. Standaarduitrusting voor de noorderlichtjager. Hanneke, haar oom en een vriend van deze oom stonden al op de steiger te wachten op de dansende lichtjes. Dat wachten duurde uiteindelijk een uur: toen zagen we een eerste pluimpje dat er eerder nog niet was (dus: geen wolk).
![]() |
Goed kijken, zo begon het |
![]() |
Continu een mysterieuze gloed op de achtergrond |


We zullen deze heftige noorderlichten nog vaker gaan meemaken, want de zon is bezig aan zijn opwaartse gang in de zonnecyclus en zal in 2013 de meeste activiteit vertonen. In 1958 was het zonnemaximum zo heftig dat het noorderlicht tot in Mexico zichtbaar was. Gisteren konden de Denen al meegenieten van het fenomeen dat Joanna Lumley tot op de grens van een mentale inzinking brengt, dus er is een kans dat ook gans Nederland in de komende jaren naar boven kan turen. Mocht het zover komen, dan melden wij jullie dat als trouwe kanaries in de koolmijn. Tenminste, als alle communicatiesatellieten, computers en transformatorhuisjes tegen die tijd niet gekookt zijn of de eindedertijden/mayakalender-gekkies niet gelijk hebben...
Alle foto's zijn hier te vinden.