Een uur of vijf eerder was er bij ons ook noorderlicht te zien. Het was rond die tijd niet zo heftig dat het tot in Marokko (zelfde breedtegraad als Alabama) te zien was, maar toch was de hele lucht gevuld met dansend en pulserend groen, blauw en rood.
Het had niet veel gescheeld of we hadden het gemist: we lagen al in bed, toen Hanneke op Facebook schreef dat er rood aurora te zien was op de webcams. Op verschillende sites zagen we dat de zon erg actief was en dat er dus een flink aurora verwacht werd. Eelke op stand-by in bed, ik op de uitkijk op het balkon. Toen boven Storsteinen (Fjellheis) lichtjes een rode veeg te zien was, zijn we snel in de auto gesprongen om naar het strand te rijden, waar Paul en Hanneke al stonden.
Het poollicht was hemelomspannend en recht boven ons was de corona, van waaruit alle stralen leken te ontspringen. Onze foto's doen de avond weinig recht, ook al omdat ze soms wat onscherp (harde wind) iets te groen (iets met de witbalans) en donkerder zijn dan ik had gehoopt. Kennelijk hadden Hanneke en Paul daar wat minder last van dan wij, gaat dat zien.
