Finnmark

Inmiddels zijn we alweer een week in volledige duisternis gehuld. Terwijl de zon 28 november pas officieel onder de horizon verdwijnt, is hij in Tromsø vanwege de bergen al sinds 22 november niet meer te zien. Voor ons houdt dit in dat we genoegen moeten nemen met de dagelijkse portie schemer die een paar uur duurt. Daarbuiten moeten we wennen aan het donker en onszelf dwingen om niet al om 15 uur te denken dat de dag alweer over is. Maar eigenlijk gaat het beter dan je zou verwachten, want de duisternis brengt ook een hoop gezelligheid en sfeer met zich mee. Overal worden de straten versierd met lichtjes en worden de kaarsjes ontvlamd. Waar het in Nederland eigenlijk verboden is om voor 5 december aan de kerst te denken, ontkom je er hier niet aan. En zelfs ik, een groot sinterklaasliefhebber, begin me al verschrikkelijk te verheugen op het moment dat we de kerstboom kunnen optuigen.

Eigenlijk is een grote portie sneeuw en kou het enige wat er in deze donkere tijd nog ontbreekt! Maar helaas hebben we hier tot nu toe alleen nog maar op moeten wachten. De spijkerbanden waren  misschien al begin oktober verwisseld, maar tot heden zonder enig nut. We blijven ons voorlopig slechts verheugen op skiën, langlaufen en sneeuwpoppen bouwen...

Maar terwijl we vol spanning wachten, kunnen we ons ook nog even focussen op de heerlijke zomer die achter ons ligt. En onder het motto “beter laat dan nooit”, komt er nog even snel een verslag van onze vakantie afgelopen augustus in Finnmark, de plek waar het boek Nooit meer slapen ook zijn wortels heeft: (wel even klikken voor meer....)

Dag 1: Tromsø - Alta

Onze reis begon met een prachtige tocht langs de bergen van Lyngen richting de stad Alta. We hebben er met uitgebreide pauzes ongeveer 8 uur over gedaan, en de uitzichten waren voortreffelijk! 

Alles paste voortreffelijk in onze Golf

 

In Alta brachten we onze eerste nacht op een camping door. Ondanks dat het in de zomer ook best koud is in het hoge noorden, zijn de campings goed uit te houden. Alle campings in Noorwegen zijn uitgerust met openbare keukens en warme zitruimtes. De nacht  in de tent was goed te doen door ons warm aan te kleden. Het enige minpuntje aan deze eerste nacht in een tent was dat ons luchtbed lek bleek te zijn en we dus de hele nacht op de grond hebben geslapen....

Dag 2: Alta - Hammerfest

Deze dag begon met een bezoek aan de petrogliefen (rotstekeningen) van Alta. Wat betreft de rotstekeningen moet vermeld worden dat ze achteraf rood geschilderd zijn om ze beter zichtbaar te maken. Deze kleur rood is ongeveer dezelfde als op andere plekken met rotsschilderingen.

 

Onze reis ging door met een lange tocht door eenzaam onbegroeid terrein. Leeg, verlaten, griezelig, dor en onbewoond zijn termen die hier het beste bij passen. Dit voelde nu echt als het einde van de wereld! Het was geweldig om eens te ervaren, maar we waren ook blij dat we er niet hoefden te blijven. (In Noorwegen is wild kamperen toegestaan, maar wij gaven deze vakantie toch de voorkeur aan campings.)

Het gevoel is niet te vangen in een foto...

Na het griezelige verlaten gebied zorgde de zee weer voor een verlangend prachtig uitzicht. We moesten hier echter wel regelmatig remmen voor vrij rondlopende rendieren en schapen. De weg meden deze dieren ook zeker niet, waardoor we bijna kebab als avondmaal te eten hadden.

Onze dag eindigde in de noordelijkste stad Hammerfest. We kregen een geweldig plekje voor onze tent, waar we ook ’s avonds een vuurtje konden stoken.

Dag 3: Hammerfest

Dag 3 was een rustdag, waarbij we alleen even de berg verderop beklommen voor een prachtig uitzicht. Vanaf hier zagen we ook de Hurtigruten liggen, waarop bij nader inzien Marijke en Aloysius op zaten (die het weekend ervoor nog in Tromsø op bezoek waren). Helaas was het te laat voor een kopje koffie…Echter, kopjes koffie zullen sowieso lastig te vinden zijn in Hammerfest, want het is erg klein en redelijk saai.

 

De boot met Marijke en Aloysius erop

Dag 4: Hammerfest – Karasjok

Deze dag ging de reis door naar de Samistad Karasjok, meer landinwaarts. De route was weer eens prachtig, hoewel het mooiste al achter de rug was. Onderweg kwamen we langs Skoganvarre, de plaats waar Alfred (de hoofdpersonage uit Nooit meer slapen) met de expeditie begon,  tevergeefs op zoek naar  sporen van meteorieten. Verderop kregen we ook een blik op de in het boek belangrijke berg Vuorje.

De start van de expeditie in Nooit meer slapen

Vuorje

In Karasjok trakteerden we ons op een hut op de camping (weer zo’n prettige eigenschap van Noorse campings). ’s Avonds konden we terecht in de Lavvu (Samitent) voor een kampvuur, gezelligheid en heerlijke gratis aangeboden koningskrab. Het was een goede avond waarin we veel Noors en Duits hebben gepraat. 

Dag 5: Karasjok – Kautokeino

In Karasjok was niet zoveel te beleven. Het Samipark leek ons een te grote poppenkast en dus bleef alleen het Samiparlement over voor bezichtiging. Dit kon echter alleen van buitenaf.

Onderweg naar Kautokeino zijn we uitgestapt voor een hike van 1,5 uur met een waterval als doel. In Kautokeino zelf hadden we weer een mooie plek voor de tent op de camping. Hier gingen we vervolgens op zoek naar een restaurant uit de Lonely Planet. Deze bleek echter niet meer te bestaan en was overgenomen door een restaurant waar je een combinatie, Italiaans, Koerdisch en Noors kon eten. Niet bepaald wat wij zochten… We gingen dus maar voor het traditionele Noorse gerecht: de engangsgrill! We moesten hiervoor overigens wel de kleine mugjes bij ons wegslaan. Opvallend, want Finnmark staat bekend om de muggen, maar wij hadden ze nog niet eerder gezien.

 

Tot onze grote schrik bleek ons nieuwe luchtbed ook lek te zijn. Gelukkig zaten er plakspullen bij het luchtbed en was het gaatje snel gevonden. Nog gelukkiger waren we de volgende ochtend, toen we wakker werden op een nog altijd vol luchtbed.

Dag 6: Kautokeino - Tromsø

Het was prachtig weer, maar met een behoorlijke wind. De muggen waren hierdoor weer verdwenen, maar onze plannen voor een kanotocht zijn hierdoor ook in het water gevallen. Wel brachten we een bezoek aan Juhls Silver Gallery, zeker een aanrader voor ieder die er in de buurt komt!

Onze volgende bestemming was Tromsø, maar niet voordat we nog genoten hadden van de autotocht die ons door Finland bracht. Onderweg mochten we eindelijk weer eens 100 km/uur rijden (als je in onze omgeving 80 mag, kun je al blij zijn). Finse rendieren waren er op deze route genoeg. Toevalligerwijs ook net toen we aan een koffiepauze zaten...

De vakantie was zeer geslaagd. We hebben vooral geleerd dat Finnmark leeg en verlaten is. En dat er eigenlijk weinig te beleven valt. Voor bezienswaardigheden buiten natuur hoef je hier niet te zijn, maar als je het ‘einde van de wereld’ wilt ervaren en komt voor je rust, dan zit je zeker goed!