Langrenn is duidelijk anders dan gewoon skiën en dus lag ik al snel op de grond, omdat ik niet kon remmen. Hierbij moet gezegd worden dat Roy al duidelijk sneller door had hoe je moet remmen, zodat hij nog nooit de sneeuw van dichtbij heeft gezien. Maar na enige oefening, beginnen we het allebei aardig onder de knie te krijgen en is het ook erg leuk. Het is zowel ontspannend als zeer inspannend.
Ook biedt ons dit de mogelijkheid om naar een donkerder gebied te skiën om het noorderlicht beter te kunnen zien. In de stad is er namelijk erg veel achtergrondlicht zodat de groene gloed niet meer of nauwelijks te zien is.
Onze eerste poging om het natuurwonder te aanschouwen mislukte lichtelijk, aangezien de activiteit van het noorderlicht net in dat uur dat wij op pad waren erg laag was. Met veel fantasie was er niet meer dan een groene gloed te ontdekken. Later terug thuis zagen we op de webcam ook dat we net een verkeerd uur hadden uitgezocht. Die webcam geeft iedere 10 min een foto van de lucht en dus het noorderlicht, maar het nadeel is dat hij wel een uur achter loopt, waardoor het een gok blijft of je ze ook daadwerkelijk gaat zien.
Gelukkig hadden we zaterdag meer geluk! We waren een heerlijk avondje uitgegaan naar het ‘blå rock cafe’ om hamburgers te eten en bier te drinken (voor een halve liter pils betaal je 8 euro), toen we thuis aangekomen de verschillende groene strepen in de lucht zagen. In het begin hadden we nog steeds veel fantasie nodig, maar binnen enkele seconden veranderden de strepen in duidelijkere heldere vlekken. Het was erg mooi om te zien hoe snel die lichten van vorm en helderheid veranderden. We moeten nog oefenen op het vastleggen van dit natuurwonder, maar hier een kleine eerste impressie. We kijken nu ook erg uit naar het moment dat we een auto hebben en het noorderlicht van een compleet donkere plek kunnen zien. Dan zullen ze echt door en door helder groen zijn.