dinsdag 11 januari 2011

Het leven als loonslaaf

Ook ben ik afgelopen week weer begonnen met werken. Aangezien ik nog geen p-nummer heb (vergelijkbaar met een bsn), omdat dat hier weken kan duren, kan ik nog geen eigen account, sleutel en bureau krijgen. Daarom heb ik deze week vertoefd in een gastenkamer op de 6e verdieping, de verdieping waar eigenlijk de hele afdeling psychologie zit. Later, als ik een echt bestaan heb, zal ik verhuizen naar de 4e verdieping waar ik een kantoor (voor mij alleen) krijg naast mijn collega Jessie.

De afdeling bestaat uit heel veel mensen die humaan onderzoek doen naar o.a. placebo-effecten en de effecten van mindfulness therapie, naast een klein groepje dat dieronderzoek doet. De “diergroep” bestaat uit Anders (mijn baas), Jessie (AIO) en ik (post-doc).

Het is daarom wel erg leuk dat ik afgelopen week in de gastenkamer heb gezeten, zodat ik nu veel van mijn humaan-collega’s heb kunnen ontmoeten. Het is nu gemakkelijker om met hen te lunchen in het vervolg. Het zijn ook stuk voor stuk erg leuke mensen, dus ik denk dat mijn “vooghelavonden” hier voortgezet gaan worden.

Noren hebben hele rare relaxte werktijden. Ze komen ergens binnengewandeld tussen 8 en 10 uur ’s ochtends en gaan standaard om 4 uur ’s middags weer naar huis. (In de zomer is dit zelfs 3 uur.) De mensen die je nog op de afdeling ziet na 4 uur, zijn de buitenlanders. Maar als je dit doet, moet je wel je toegangspas bij je hebben als je naar de wc gaat. Bij terugkomst moet je namelijk door een gesloten deur om bij je kamer te komen. De campus is dan ook vrijwel verlaten. Mijn baas Anders (oorspronkelijk Zweeds) hecht het meeste aan efficiëntie en resultaat en zegt openlijk dat ik gewoon maar moet doen wat ik zelf wil. Een perfecte baan voor mij dus.

Ook is hij zeer relaxt met wat ik hier ga onderzoeken. Hij heeft me een viertal mogelijkheden gegeven en wil nu dat ik zelf bepaal wat ik interessant vind en ga uitzoeken. Hij is hierbij groot voorstander van de open filosofische discussies en wil dat ik als onderzoeker een hele ontwikkeling zal ondergaan. Dit geeft me erg veel vrijheid, wat aan de ene kant erg leuk is, en aan de andere kant ook wel moeilijk omdat ik me zo wel zal moeten bewijzen. Maar als ik eenmaal begonnen ben, dan zal het allemaal goed komen. Ik ga zeer waarschijnlijk beginnen met het onderzoeken van de ultrasone vocalisaties die ratten produceren tijdens seksueel gedrag. Anders heeft een incentive motivation test (ofwel de “badkuip”) waarin getest kan worden hoe gemotiveerd ratten zijn om in de buurt te zijn van andere ratten. Hiervan kunnen we gebruik maken bij het terugspelen van de ultrasone geluiden van de ratten. Daarnaast ga ik sociaal en seksueel gedrag bekijken in seminatural environments, ofwel grote kooien met 2 compartimenten: 1 met een gangenstelsel en 1 open gedeelte, waardoor de natuur nagebootst wordt. Ik begin met een oud experiment, waarbij de oestrogeenreceptor is verwijderd en ik ga kijken wat voor effecten dit heeft. Dit is om gewend te raken aan het scoren van de gedragingen en om wat te doen te hebben in de tijd dat ik moet wachten op toestemming van de ethische commissie voor de andere experimenten.

Het klinkt allemaal erg leuk, dus de komende jaren ga ik me wel vermaken.