Ruzie op rechts

Terwijl buiten de hitte nog wat toeneemt, is de temperatuur binnen de VVD-fractie verder gedaald door de publicatie van een interview met VVD-backbencher Van Aartsen in NRC.

Van Aartsen zegt hierin dat hij een kentering zag in het gedrag van Verdonk, toen ze op de hoogte raakte van haar eigen populariteit. Waar ze volgens Van Aartsen haar ministerschap begon als “heel open, hartelijke, toegankelijke en enthousiaste vrouw”, kon ze al gauw niet meer met kritiek omgaan.
Dit wordt ook bevestigd door politiek ingewijden die hieraan toevoegen dat de werkrelatie met de SG van justitie en minister Donner “tot het nulpunt” was gedaald.

Verdonk is erg populair bij de voormalige LPF-kiezer die zich nu weer ontheemd voelt, maar tegelijkertijd kan ze weinig partijgenoten enthousiasmeren voor haar stijl, die meer berust op persoongedreven conservatieve politiek, dan op de liberale traditie van de VVD. Een stemmentrekker van belang, is Verdonk tevens een ongeleid projectiel en daarmee ballast voor een centrumrechtse koers van de VVD.

Dat de kogel ditmaal van rechts komt is dan ook niet verwonderlijk: Verdonk wordt op deze wijze haar plaats gewezen, achter Rutte. Als oud-fractievoorzitter aan het eind van zijn politieke loopbaan kan Van Aartsen dit doen met grote impact (het zal niet een eenmansactie zijn geweest), en zonder gevolgen.

Het is de vraag op Verdonk deze plaats wil innemen, of dat zij zich, gesteund door indrukwekkende opiniepeilingen, zal aansluiten bij Pastors en Eerdmans, die immers uit dezelfde kiezersvijver vissen. Hoe het ook zij, haar onafhankelijkheid is Verdonk kwijt, zowel binnen de VVD, als bij een eventueel avontuur aan de meer obscure kanten van rechts.

Verdonk: gekaapt door haar eigen imago.