Strikt genomen moeten we dus ook zeggen dat staten in het geval van oorlog geen misdaad begaan (...). Wanneer het er werkelijk op aankomt, zijn mensenrechten in het geheel geen criterium bij oorlogsvoering, want slechts de absolute wil van de gemeenschap geldt hier. Daaraan is alles, maar dan ook alles ondergeschikt. En daarvoor wordt dus uiteindelijk ook met de onschuldige dood betaald -hoe wreed dat ook mag klinken. (...) de overwinnaar vindt altijd het recht aan zijn zijde (...) en de geschiedenis zal uitwijzen hoe deugdelijk dit recht eigenlijk was.
Aldus Ad Verbrugge op p.111-112 van zijn "Tijd van onbehagen".
Beste Ad, denk je niet dat het wat lang duurt om te wachten tot de geschiedenis haar vonnis velt? Trouwens, wat je zegt over soevereine staten en het vasthouden aan hun eigen gedachtengoed, dat levert ook niet veel constructiefs op.
