Noorderlicht en (geen) walvissen

Onze nieuwe camera zorgt voor een vernieuwde interesse in zo ongeveer alles wat gefotografeerd kan worden. Voorheen onmogelijke foto's worden als vanzelfsprekend afgedrukt met de D7000. De afgelopen drie dagen zijn we weer aardig op pad geweest. 

Vrijdagavond, terwijl Eelke ribben en Pinnekjøtt aan het eten was bij het julebord van haar werk, liep ik naar Rundvannet en Langvannet. Omgevingslicht vanuit de wijken is er niet, en de meeste lampen van de Lysløype worden door bomen en heuvels afgeschermd. Een goede omgeving om de sterrenhemel te zien, tijdens de meteorietenregen van de Geminiden.

Het was maar goed dat het noorderlicht op kwam zetten. want ik heb geen enkel meteoortje op de foto kunnen zetten. Ik heb minstens een half uur in de richting van Tweelingen en Orion gekeken, maar de beloofde lichtstreepjes bleven uit. Na een paar foto's van het aurora liep ik over de lysløype naar het noorden, naar hetzelfde uitkijkje van DNT waar ik de dag ervoor ook foto's had gemaakt. Helaas trok het noorderlicht zich al wat terug, maar ik weet zeker dat er nog een dag komt waarop we de dansende groene gordijnen boven Hamna kunnen zien.

Zaterdagavond zag ik bij toeval dat er aardig activiteit op de webcam was, dus ik heb Eelke meteen mee naar buiten genomen, wederom naar Langvannet. Een paar foto's later opnieuw naar het uitkijkje (waar we een flinke meteoor de atmosfeer zagen induiken) en terug naar huis voor warme choco met rum.

Vandaag zijn we naar walvissen gaan turen. Al ongeveer een maand zwemmen grote kuddes (?) bultruggen rond in de omgeving van Tromsø, wat prachtige foto's en video's oplevert. We zijn naar Skulsfjord gereden, waar Paul en Hanneke zaterdagavond nog walvissen hoorden uitpuffen. Prachtige omgeving natuurlijk, maar met slechts een paar uurtjes schemerlicht is de kans om de beesten te zien niet heel groot en al helemaal niet als je niet op een boot zit. De bultruggen zullen wel in rouw geweest zijn om Johannes. De landelijke aandacht voor dit aangespoelde, wenende dier vond ik overigens behoorlijk opmerkelijk. En genant. Maar daarover later meer.

 En maar turen...

Afijn, geen walvis gezien, wel thee gedronken en gewandeld op een prachtige locatie. En om half drie, vlak voor donker, netjes thuis om de rest van de dag te verdoen met typisch zondagse activiteiten. Die walvissen komen nog wel een keer. Is het niet in de zee, dan is het wel in de pan.