Pudderlykke (Lille Blåmannen 844 m)

Toen het in december en januari compleet los ging aan de Noordkant van de Alpen, bleef Tromsø verstoken van sneeuw. Daardoor hadden we nog maar één bergtocht gemaakt en staan de langlaufski's al een tijdje met een verse laag wax in de gang te wachten.

Rechts op de foto: nog een auto

Twee weken geleden begon het eindelijk goed te sneeuwen. Zo goed dat we onze auto een paar keer moesten uitgraven en we bij het ochtendlijk verlaten van het huis tot de knieën in de sneeuw liepen. Eindelijk hadden we weer echt baat bij onze sneeuwruimer, eindelijk konden de toerski's weer uit de tas.

Slechts een dag nadat Johan Friso in Lech door een lawine werd gegrepen, overleden op slechts twintig kilometer van ons huis, op een berg die we kennen, twee mannen onder een pak sneeuw. Hoewel veiligheid bij onze tochten sowieso altijd voorop staat, waren we deze keer net iets alerter. Met een lawinerisiconiveau van 4 op zaterdag en 3 op zondag was dat ook niet overbodig. Vandaar dat we zondag naar Lille Blåmannen gegaan zijn, een berg van 844 meter hoogte, waar makkelijk om lawinegevaarlijke passages heen gepland kan worden.

Meer mensen hadden dit idee: aan de voet van Lille Blåmannen ligt een parkeerplaats (betaald), waar een langlaufloipe en de start van de normaalroute naar de top ligt. Deze parkeerplaats stond compleet vol, zodat we de auto onder het nietparkerenbord op de busdraaiplaats hebben neergezet. Het voordeel van deze 'drukte' was wel dat er al een mooi spoor in de dikke laag poeder uitgesleten was, wat het omhoog lopen een stuk lichter maakte.

Twee uur en een kwartier duurde het voordat we boven waren (bepaald niet slecht), binnen een half uur waren we weer beneden.