Menigmaal heb ik de vraag gekregen hoe het in Tromsø is en of de zon al 24 uur per dag op is. Het wordt dus de hoogste tijd om weer een algemeen stukje over ons leven in Tromsø te plaatsen.
 |
| De eerste bloemetjes komen uit |
De afgelopen maanden stonden in het teken van sneeuwruimen en iedere dag weer 10 minuten langer zonlicht. Maar zeer spoedig is hier verandering in gekomen. Inmiddels komt de zon al om kwart voor 2 ’s ochtends op en gaat hij pas om half 12 ’s avonds onder. Dit betekent eigenlijk dat het nooit meer volledig donker is, en dat er midden in de nacht nog altijd een lichtblauwe lucht zichtbaar is. Het werd voor ons dan ook de hoogste tijd om onze slaapkamerramen te blinderen met extra lappen stof. (Dit is overigens een gekke gewaarwording, want nu voelt het soms alsof het nog midden in de winter is als je opstaat.)
Voor velen zal het idee van een hele dag licht wel gek zijn, maar wij genieten er met volle teugen van. Het zonlicht maakt de omgeving mooier dan hij al was en ieder uur schijnt er een andere kleur gloed over de besneeuwde bergtoppen. Het laatste licht is een rode gloed wat alleen in de gebieden boven de poolcirkel te zien is. Eigenlijk is Tromsø in deze tijd van het jaar heel bijzonder en verschrikkelijk mooi!
 |
| De sneeuw smelt weg |
Aangezien het inmiddels een maand al boven de nul graden is, smelt de sneeuw hier aanzienlijk. Binnen een week waren de straten sneeuwvrij en kwamen de eerste tekenen van mos en gras naar boven. Plotseling bleken er mooie rotsformaties onder de lagen sneeuw te zitten en ontdekten we beekjes die we nog niet eerder gezien hadden. Her en der kwamen er ook direct bloemetjes boven de grond uit. Nadat er weken lang een constante stroom van smeltwater over de straten ging, is nu het moment aangebroken waarop het erg stoffig is in de lucht. Spijkerbanden op de open weg is niet het beste idee voor een schone frisse lucht. En nu we het toch over de wegen hebben: ook die hebben de winter niet al te best doorstaan. Waar we eerder glibberden over een laag ijs, is het nu slalommen tussen de diepe gaten. Maar ook: waar de weg een week terug nog bezaaid lag met een massa aan kleine steentjes die dienden als houvast op het ijs (en nu juist voor onverwachte glijpartijen), zijn de straten nu netjes schoongespoten met water. De zomer kan beginnen!
Op het moment dat ik dit stukje schrijf, zit ik met mijn laptop heerlijk in de zon op ons balkonnetje gevuld met plantenbakken met versgezaaide kruiden. Het is misschien maar 15 graden, maar gevoelsmatig is het al snel heel warm. Inmiddels loopt iedereen hier dan ook gewoon rond met t-shirts en rokjes. De fietsen zijn tevoorschijn getoverd en de kinderen houden alweer watergevechten. Eigenlijk is het leven boven de poolcirkel dus niet anders dan in Nederland.
 |
| Wij zijn natuurlijk verloren zonder de eigen kruidentuin |
Roy en ik genieten momenteel met volle teugen van de veranderingen in het seizoen. Afgelopen week hebben we onze zomerkriebels meteen omgezet in de aanschaf van twee prachtige hybride fietsen. Tegenvallen deed het echter al snel toen Roy de verschrikkelijk steile bergen moest beklimmen (mijn fiets komt volgende week pas). Dat is toch echt wel wat anders dan de vlakke uitgestrekte wegen in het kikkerlandje. Roy op de fiets (zoals hij ook nu een rondje aan het fietsen is) zorgde natuurlijk ook weer bij mij voor sportkriebels en dus besloot ik vanochtend mijn renschoenen weer eens uit de kast te halen. Waar ik in Nederland inmiddels 10 km rende, leek het mij nu een goed idee om na een half jaar stilzitten eerst te beginnen met de helft. Bergje op, bergje af, bergje op, bergje af. Zoals jullie wel zullen begrijpen was ik blij dat ik weer thuis was, maar ook blij dat de conditie er nog altijd is. Het zal nog wat spiertrainingen kosten, maar dan zit de 10 km er ook weer in. En zo blijven we in goede vorm voor het volgende skiseizoen!
 |
| Een van onze nieuwe aanwinsten |
Het moge duidelijk zijn dat wij nog altijd erg gelukkig zijn met onze keuze om naar het noorden te verhuizen. Het is Noorse traditie om bij iedere zonnestraal erop uit te trekken. Dus ook wij integrerende Hollanders doen ons best om dit bij te benen. Dus toen gisteren de zon scheen zijn we naar de winkel gerend om een ‘engangsgrill’ (wegwerpbarbecue) te kopen met wat lekkere worstjes, rendierhamburgers en garnalen. Kant en klaar voor het avontuur zijn we met de jongleerspullen in de hand naar Telegrafbukta (het Tromsø-strandje) vertrokken. Al snel werd ons duidelijk dat dit een zeer Noors idee was, want het hele strand (het is voornamelijk gras) zat vol met groepjes Noren met ieder een eigen engangsgrill. Opvallend genoeg werden er ook flink wat absurde spelletje gespeeld. Zo zagen we mensen voetballen en frisbeën, maar waren er ook mensen aan het touwlopen, trefballen en werd er croquet gespeeld (je kent het wel: een balletje met een stok door de opgezette poortjes slaan). Integreren is dus niet zo moeilijk!
Het was een geweldige avond met een heerlijke zonnetje, gehuld in gezellig gekeuvel op de achtergrond met als klap op de vuurpijl natuurlijk het zalige eten. (Wat is het leven in Tromsø toch verschrikkelijk).
Hier volgen nog wat foto's:
